به گزارش خبرگزاری حوزه، این روزها بیش از هر زمان دیگری در رسانهها، کلمات سختی مانند جنگ، موشک، آتشسوزی و یا بمباران شنیده میشوند. ذهن کودکان توانایی تحلیل این مسائل را ندارد و قرارگرفتن در معرض این اخبار، میتواند عوارض کوتاهمدت و یا بلندمدتی برای آنها داشته باشد.
قبل از هر چیزی، ترس را بپذیرید (مثلاً: میفهمم ترسیدی) احساس را تأیید کنید، نه ترس را تشدید.
بگویید (من کنارتم، با هم از این مشکل رد میشیم)
میتوانید از این تکنیک استفاده کنید:
تکنیک تنفس آرام: به کودک یاد دهید در لحظات استرس:
۴ ثانیه دم (از بینی)
۷ ثانیه حبس نفس
۸ ثانیه بازدم (از دهان)
مراقب کلمات و لحن باشید
اگر کودک سوال پرسید، واقعیتی حداقلی و امن بگویید.
میتوانید بگویید:( بعضی جاها شاید خطرناک و شلوغ باشه ولی ما مراقب خودمون هستیم)
عادیسازی و همدلی
به او بگویید که این شرایط موقتی است و شما در کنارش هستید. بدانید که احساس «تنها نبودن» استرس کودک را کم میکند.
جایگزینی هوشمندانه
تلویزیون را بدون جایگزین خاموش نکنید، بلافاصله بازی، نقاشی، آشپزی مشترک یا یک کارتون شاد را جایگزین کنید.
گوش شنوا باشید
اگر کودک ترسید، نگویید «چیزی نیست» یا «نترس». اجازه دهید حرف بزند یا نقاشیِ ترسش را بکشد تا تخلیه هیجانی شود.
این کارها را انجام ندهید:
۱. صحبت تلفنی درباره اخبار و ترسها در حضور کودک.
۲. مقایسه ترس کودک با دیگران (مثلاً: ببین بقیه بچهها چقدر شجاعن)
۳. انکار واقعیت و احساسات کودک.
محیط خانه باید پناهگاه امن کودک باشد. اول خودتان، آرامشتان را حفظ کنید تا بتوانید تکیهگاه فرزندتان باشید.
انتهای پیام
نظر شما